Weblog Gerard Dielessen

Willem Alexander en Gerard Dielessen
Over de YOG, de kroonprins en handboogschieten

Vanaf deze week zal ik altijd op een andere manier naar het handboogschieten kijken. Tijdens de Jeugd Olympische Spelen, die afgelopen zaterdag op een werkelijk spetterende manier zijn begonnen in Singapore, was ik samen met André Bolhuis en Marije Dippel even op bezoek bij de training van de twee Nederlandse deelnemers Maud Custers en Rick van den Oever. Twee jonge ambitieuze topsporters, die zich onder leiding van de ervaren Wietse van Alten met grote toewijding en gevoel voor precisie voorbereiden op hun toernooi, dat donderdag begint. 

Ik moet toegeven, er gaan dagen voorbij dat ik niet met het handboogschieten bezig ben. En dat is jammer, merkte ik die ochtend hier in Singapore op dat trainingsveld. Zeker als je van die jonge sporters en hun trainer hoort wat ze er allemaal voor moeten doen (en laten) om niet alleen het hoogste niveau te halen, maar dat ook nog eens te moeten combineren met school/opleiding en vaak veel meer. Ik heb ook even met zo’n hightech handboog in mijn handen gestaan. Gelukkig vroegen ze niet of ik ook een pijl in de roos - die zeventig meter verderop stond - wilde schieten. Daar waren vast ongelukken van gekomen.

Die toewijding, energie, plezier, de professionaliteit (ook bij de organisatie), dat is wat mij zo opvalt tijdens de eerste Jeugd Olympische Spelen hier in Singapore. Goed, het evenement is kleiner dat de reguliere Spelen. Mag bovendien alleen maar in bestaande accommodaties worden georganiseerd. Maar de sfeer is zeer herkenbaar en vergelijkbaar met de gewone Olympische Spelen.

Eigenlijk is het misschien wel meer. Want behalve dat de prestaties centraal staan, is er ook veel ruimte in het programma voor culturele onderdelen en onderwijsprojecten. Sport en Samenleving dus. Een paar uur op het Youth Olympic Village Central Square zijn, is echt een feest. Alleen maar blije jonge mensen uit de meest uiteenlopende culturen die van elkaar proberen te leren.

Vantevoren wist ik niet, en dat geldt voor veel meer mensen die ik spreek, wat ik van het evenement moest denken, alhoewel ik er op de een of andere manier altijd al wel een heel goed gevoel bij had. Na een paar dagen Singapore ben ik inmiddels onder de indruk van wat ik hier mee maak. De organisatie is heel professioneel en helemaal gekopieerd van de normale Spelen.

Wat vooral opvalt, is dat de authenticiteit er van af spat. Werkelijk. De sfeer is zeer ontspannen. De bewoners van Singapore zijn hartstikke trots op hun YOG2010. En de sporters, zeer zeker de 36 Nederlandse atleten (in de leeftijd van 14 tot 18 jaar), zie ik zichtbaar genieten van deze nieuwe ervaring. Een ervaring die ze niet alleen in de sport verder zal brengen, maar absoluut ook daarnaast. Dat maakt dit evenement zo bijzonder naar mijn idee. Een schot in de roos van het IOC dus, om deze flauwe beeldspraak (handboogschieten) maar eens te maken.

Wij (Kroonprins Willem Alexander, André Bolhuis en ikzelf) lopen hier rond om dit nieuwe evenement gewoon te ervaren. En inderdaad om te kijken of Nederland in de toekomst ook niet eens de YOG zou moeten willen organiseren. In 2014 worden de tweede Jeugd Olympische Spelen in China georganiseerd (Nanjing). Het IOC besluit in 2012 waar de derde YOG in 2018 naar toe gaan. Niet raar als dat een Europees land wordt. Of Nederland zich dan kandidaat stelt - of bijvoorbeeld voor 2022 - wordt pas veel later dit jaar besloten, op basis van de evaluatie die we zullen maken naar aanleiding van ons bezoek hier en hangt ook zeer af van de vraag of het WK voetbal in een van die jaren naar Nederland komt. Voorlopig dus eerst maar eens hier in Singapore kijken, ervaren en vooral genieten.

Tot nu toe ben ik enthousiast en begrijp ik eerlijk gezegd niet zo goed dat er zo weinig media-aandacht is in Nederland. De opening was bijvoorbeeld vergelijkbaar met de vele andere openingen van Olympische Spelen die ik eerder heb gezien. En dat geldt eigenlijk voor alles. Ook zijn weer heel veel vrijwilligers betrokken bij de organisatie. Twintigduizend jonge mensen die er voor zorgen dat het evenement in goede banen wordt geleid. Indrukwekkend, wat mij betreft.

Een mooie ervaring ook, die absoluut van pas gaat komen bij de organisatie van het European Youth Olympic Festival, dat in 2013 in Utrecht wordt gehouden. Met al die blije jonge mensen hier, krijg ik daar nu al ontzettend veel zin in.

(wordt vervolgd deze week…)

Gerard Dielessen
Algemeen directeur NOC*NSF