29 dec 2018
Weblog Gerard Dielessen: Tijd voor contemplatie: doorbraken en waardes in de sport

Weblog Gerard Dielessen 300x200

‘Dit jaar wordt het jaar van de doorbraken’, zei ik bijna een jaar geleden bij de aanvang van 2018.

Ik moet aan die uitspraak denken, terwijl ik op mijn fiets door het Drentse Dwingelderveld cross. Wat een prachtig landschap. De vennetjes raken gelukkig weer vol. Schapen en grote grazers links en rechts van het smalle bospad. Beetje mistig. Mystiek eigenlijk. Grauw, grijs en toch heel kleurrijk. Betrekkelijke snelheid.

Alle tijd voor contemplatie.

Het jaar van de doorbraken dus…

Terwijl ik dieper de bossen in dwaal denk ik allereerst aan de voor Nederland buitengewoon succesvol verlopen Olympische Winterspelen in PyeongChang. TeamNL won maar liefst 20 prachtige medailles. En wat te denken van 7 Paralympische TeamNL medailles. Ongelooflijk. Wat een inspiratie.

Het zijn ook de Spelen waar de Russen niet welkom zijn vanwege alle dopingperikelen in 2014 (Sochi). Overigens heeft Rusland deze problemen nog steeds niet opgelost met het Wereld Anti Doping Agentschap.

Ik moet ook denken aan het bijzondere gesprek dat ik met Petra de Bruin had voorafgaand aan het Sportgala, nu ruim een week geleden. Ze werd jarenlang ernstig misbruikt toen ze nog actief was als jonge wielrenster door haar trainer. Misselijk makend. Wat stoer van haar om weer naar het Sportgala te komen. Als ‘Sportvrouw van het Jaar 1979’ hoort ze hier natuurlijk thuis. Mede doordat De Bruin met haar verhalen naar buiten is gekomen heeft de Commissie de Vries onderzoek kunnen doen naar seksueel misbruik en intimidatie in de sport. Dat verdient alle respect. Ruim een jaar na de publicatie van het rapport van Klaas de Vries hebben we bijna alle aanbevelingen geïmplementeerd, die ertoe moeten leiden dat dit afschuwelijke maatschappelijke fenomeen op z’n minst een iets van een halt wordt toegeroepen.

De strijd tegen doping en seksueel misbruik. Inderdaad belangrijke doorbraken.

Ik cross verder. Links de Davidsplassen. Tijd om even af te stappen. Genieten van de natuur. En mijmeren een beetje. Het is er stil. Ik tuur over de eindeloze heidevelden. Geen mens te bekennen op deze kerstochtend.

Als ik daar het jaar aan mij voorbij laat gaan, denk ik ook aan het Nationaal Sportakkoord, Sport Verenigt. Vlak voor de zomer ondertekend door een groot aantal partijen die begrijpen dat je veel kan winnen met sport. Of zoals Bruno Bruins, onze sportminister het zegt: ’Laten we ervoor zorgen dat mensen gewoon lol hebben in sport.’ Volgens mij ziet hij dat helemaal juist.

En daarom is het heel goed dat het Sportakkoord is doorspekt met waardebegrippen als: sport voor iedereen, topsport die inspireert en positieve sportcultuur.

Ik ben blij met deze doorbraak.

Sport als waarde. Dat lijkt een nieuwe en bovendien verstandige maatschappelijke ontwikkeling. Niet alleen in Nederland. Ook het Internationaal Olympisch Comité is steeds nadrukkelijker actief om sport als waarde te omarmen en in te zetten.

Ik denk aan de toespraak van IOC-voorzitter Thomas Bach tijdens de 23ste Algemene Vergadering van de Association of National Olympic Committees, eind november in Tokyo.

‘Making a better world through sport’, is steeds zijn diepe overtuiging.

En dat in een wereld met veel wantrouwen tegen alles en iedereen en vooral tegen belangrijke en leidende instituties. Dus ook tegen het IOC. En dus vaak ook tegen NOC*NSF.

Bach is daar helder over:

  • ‘Wij moeten duidelijk maken dat we altijd vóór de dialoog zijn’
  • ‘Wij staan voor vrede’
  • ‘Wij staan voor diversiteit’
  • ‘Wij staan voor algemeenheid’
  • ‘Wij staan voor tolerantie’
  • ‘Wij staan voor respect’
  • ‘Wij zijn tegen iedere vorm van discriminatie in de sport’

En: ‘Niemand mag daarover twijfelen. Hoe meer onze waardes worden uitgedaagd, des te meer staan we naast elkaar.’

Noem dat maar eens geen doorbraak. Ik ben het zeer eens met de IOC-voorzitter.

Waardes in de sport, Dat wordt volgens mij het nieuwe thema in het komende jaar 2019 en daarna.

Ik doe daaraan mee in ieder geval.

Tijd om verder te fietsen. Verder te crossen door de bossen.

Ik stop nog even bij de vogelkijkhut bij het Holtveen. In de verte zie ik behoorlijk wat vogels ontspannen op het water dobberen.

En hop, daar ga ik weer. Met de woorden ‘doorbraak en waardes’ nog stevig in mijn hoofd fiets ik naar huis.

 

Gerard Dielessen

Algemeen directeur NOC*NSF

Lees hier eerdere blogs van Gerard Dielessen.

Weblog

Weblog Gerard Dielessen: Tijd voor contemplatie: doorbraken en waardes in de sport

Weblog Gerard Dielessen 332x268
Deel dit via:

Reageren

Naam
E-mail
Reactie