wo 21 dec 2016
Olympisch 2016: Perfect en Onvolmaakt

TeamNL 332x269

Zo langzamerhand komt er een einde aan een bewogen (Olympisch) sportjaar. De tijd van overzichten is aangebroken. Het jaarlijkse NOS | NOC *NSF Sportgala uiteraard, met de traditionele sportman / -vrouw / -ploeg / Paralympier / coach / talent van het jaar. Doet mij denken aan al die prachtige sportprestaties in Rio de Janeiro van onze TeamNL sporters. Elfde plaats op de medailleranking bij Olympisch en op plaats zeven bij Paralympisch. Trots, heel trots ben ik op de prestaties van de sporters, trainers, begeleiders en op de staf van NOC*NSF en de sportbonden.

Lijkt al weer lang geleden allemaal. 'The Most Perfect Imperfect Games', zo evalueerde het Internationaal Olympisch Comité een paar weken geleden. Een herkenbare conclusie. De eerste Spelen op het Zuid-Amerikaanse continent verliepen qua organisatie niet altijd even soepel. En dat is een eufemisme. Onze staf werd in de weken voor de opening zwaar op de proef gesteld, omdat het Olympisch Dorp niet gereed was. Continue lekkages, brandgevaar, niet opgeruimd bouwafval, et cetera... De plaatselijke bouwmarkt bracht vaak uitkomst. Gelukkig hebben onze TeamNL sporters daar uiteindelijk weinig van gemerkt.

Nederland liet zich niet alleen sportief gelden. Voor het eerst in de historie van de Olympische Spelen, organiseerde NOC*NSF in de aanloop naar 'Rio 2016' een sociaal project. (Ex-)Topsporters gaven in de afgelopen vier jaar Olympische clinics en workshops op scholen in de favela’s. Ook in de aanloop naar de volgende Zomerspelen in Tokyo (2020) gaan we samenwerken met het lokale organisatiecomité om mensen in achterstandssituaties te helpen en te enthousiasmeren met onze sportkennis. In Rio was NOC*NSF overigens niet de enige organisatie die zich bekommerde om ‘de verliezers van de globalisering’. Kijk maar eens naar dit filmpje, samengevat onder de titel The Other Games. Geeft ook een mooi inzicht in hoe de Olympische Spelen wellicht in de toekomst georganiseerd kunnen worden.

Natuurlijk was 2016 niet alleen het jaar van de Olympische en Paralympische Spelen. Nederlandse sportsuccessen waren er van begin januari tot en met eind december. Denk maar eens aan het succes van de handbaldames tijdens het EK, afgelopen weekeinde in Zweden. Aan de Nederlandse wielersuccessen tijdens de Giro in eigen land en aan de Tour de France met een heroïsche zege van Tom Dumoulin in de Pyreneeën. De opkomst van Max Verstappen in de Formule 1, of de zege van Joost Luiten tijdens de Dutch Open Golf. Te veel om hier op te sommen. En tot de successen van de sport in 2016, reken ik zeker ook de weer hogere sportdeelnamecijfers, nu al jaren op rij.

'The Most Perfect Imperfect Games', the meest perfecte onvolmaakte Spelen, schreef ik hierboven. Op de een of andere manier doen deze woorden mij ook denken aan de situatie waarin de sport zich wereldwijd bevindt. Aan de ene kant enorm genieten. Ook door zelf aan sport te doen uiteraard. En aan de andere kant de vele bedreigingen: doping, matchfixing, seksuele intimidatie, corruptie, geweld op en langs de sportvelden. De beginselen van de internationale sportgemeenschap staan onder druk: respect, vriendschap en excelleren. We lezen de berichten iedere dag in de krant en zien reportages op de televisie.

Uiteraard is sport in de meest brede zin van het woord een deel van de samenleving. Een samenleving die toch ietwat in verwarring lijkt. Wereldwijd, en uiteraard ook in Nederland. De digitalisering heeft iedereen een stem gegeven. Snoeiharde oordelen. Vaak anoniem helaas. Dat heb ik, samen met de sporters, de begeleidingsstaf en andere medewerkers van NOC*NSF, tijdens de Spelen in Rio zeer intens ervaren. Alle besluiten hebben we integer en in het belang van TeamNL genomen. Daarover heb ik geen twijfel, ondanks het feit dat we verschillende moeilijke situaties en kwesties achteraf gezien niet altijd even goed hebben beoordeeld. De heftigheid waarmee publiek en media reageerde, heeft mij toch wel behoorlijk geraakt.

Oordelen van boze mensen die vaak keurig nette burgers blijken te zijn. Zoals Hans Anker aangaf in de Kees Lunshoflezing 2016: “…vaak mensen in het spitsuur van het leven, druk met werk, met de opvoeding van hun kinderen en niet zelden mantelzorgtaken voor kwakkelende ouders. Vaak ook nog betrokken bij de voetbalclub of voorleesmoeder op school. Soms letterlijk en figuurlijk bezig om alle ballen in de lucht te houden.” Met de oordelen van al deze mensen zullen wij moeten leren omgaan. Zo simpel is het.

Behalve met de evaluatie van de Spelen in Rio (publicatie begin 2017) zijn we druk bezig met de transitie in de sport, waarbij de sporters van alle niveaus de richting bepalen, in plaats van de instituties zoals NOC*NSF en de bonden.

De Sport is niet van ons, maar van iedereen immers.

Perfect en Onvolmaakt, zo zal ook 2017 er uitzien. Over de transitie in de sport in een sterk veranderende samenleving, schrijf ik volgende week mijn Nieuwjaarsblog.

Gerard Dielessen
Algemeen Directeur NOC*NSF

Lees hier eerdere blogs van Gerard Dielessen

Blog

Blog Gerard Dielessen: Olympisch 2016: Perfect en Onvolmaakt.

TeamNL 332x269
Deel dit via: